Als eind april 1997 het zwalpende Zaire in de schijnwerpers van de wereldpers staat, vliegt Marijke Welvaert in opdracht van een Belgische school naar Kinshasa. Kabila's soldaten rukken na een blitsoffensief op. De blanke gemeenschap waarin ze terechtkomt speculeert, maar van paniek is geen sprake.

Maar als de laatste mobutisten het hazenpad kiezen, stijgt de spanning. Op BBC en CNN volgt Marijke Welvaert met haar landgenoten de triomfantelijke intrede van de rebellen in de hoofdstad, terwijl ze hen buiten zien marcheren in de straten.

Een jaar later vertrekt Marijke Welvaert opnieuw naar Kinshasa en in augustus barst in volle hevigheid de sluimerende oorlog los. Ze is er getuige van de oorlog op het front en van de mediaoorlog: de westerse pers tegen de nationale pers. De Banyamulenge-rebellen, gesteund door Rwanda, lopen in Kinshasa in de val. In de drie volkswijken waar ze infiltreren worden ze door uitzinnige jongeren gevangengenomen of gedood. De stafchef van het leger, Joseph Kabila, roept op tot rede en vraagt de bevolking om af te zien van alle geweld op de rebellen... Een golf van patriottisme waart door Kinshasa.