Anadolu'daki insan-mekân ilişkisinin kendine özgü bir ruhu olduğunu düşünürüm. Bu topraklarda insan, mekânla kurduğu ilişkiyi yalnızca fiziki bir çevreyle sınırlamaz; tarih, hafıza ve aidiyet duygusuyla birlikte yaşar. Mekân, insanın varoluşunu anlamlandırdığı bir zemin olarak şehir, mimari ve gündelik hayatın iç içe geçtiği bir alan hâline gelir. Bu kitapta, Anadolu ve İslam coğrafyasındaki şehirler, mimari yapılar ve mekânsal deneyimler; insanın sezgisi, idraki ve kültürel birikimi üzerinden ele alınmaktadır.

Kimler İçin?

• Mekân, şehir ve mimarlık yazılarıyla ilgilenen okurlar
• Şehir kültürü ve kent düşüncesi üzerine okuma yapanlar
• Mimarlık, şehircilik ve sosyal bilimler alanında çalışan öğrenciler
• Düşünce, deneme ve kültürel eleştiri metinlerini takip edenler