Stała, czujna obecność wyłania się z zimowego zmierzchu, owinięta w głęboki karmazynowy płaszcz oprószony blaskiem gwiazd. Ten cichy Mikołaj przemierza zamarznięty las, niosąc w jednej ręce małą latarnię, a w drugiej drzewko z ośnieżonym czubkiem, z wyrazem twarzy pełnym spokoju i pradawnej cierpliwości. Trzymając tę ozdobę, zachowujesz prywatny fragment przesilenia, ciężkiego, milczącego świadka trwałego ciepła ukrytego w sercu zimna.